Οι ειδικοί κάνουν λόγο για το «Αφγανιστάν της εξόρυξης». Ένα πεδίο όπου επενδυτές και εταιρείες καταφθάνουν με μεγαλόπνοα σχέδια, για να καταλήξουν τελικά εγκλωβισμένοι σε επιχειρηματικά τέλματα. Καθώς η προσπάθεια ανατροπής της κινεζικής κυριαρχίας στις ζωτικές αγορές των σπάνιων γαιών εξελίσσεται σε μία από τις εμβληματικές γεωστρατηγικές συγκρούσεις του 21ου αιώνα, ειδικοί του κλάδου διαβλέπουν διέξοδο, η οποία βασίζεται σε ένα συγκεκριμένο ορυκτό: τον μοναζίτη. Τα νέα είναι καλά και κακά.
«Το μέλλον ανήκει στον μοναζίτη», επισημαίνει, μιλώντας στο Foreign Policy, ο Τζακ Λίφτον διακεκριμένος αναλυτής της αγοράς μετάλλων και συμπρόεδρος του Critical Minerals Institute – ενός οργανισμού με στόχο την ανάπτυξη εφοδιαστικής αλυσίδας στη Βόρεια Αμερική. Ο Λίφτον, ο οποίος μελετά τη βιομηχανία των σπάνιων γαιών από το 1962, έχει παρακολουθήσει αμέτρητες τάσεις, εταιρείες και τεχνολογίες να αναδύονται και να σβήνουν. Αν και ο ίδιος αποφεύγει παραδοσιακά τις γενικεύσεις, στην περίπτωση του μοναζίτη εμφανίζεται απροκάλυπτα αισιόδοξος. «Αυτή τη στιγμή», δηλώνει χαρακτηριστικά, «ο μοναζίτης αποτελεί το σημαντικότερο ορυκτό σπάνιων γαιών».
Η αξιοποίησή του, ωστόσο, δεν αναμένεται ομαλή ούτε ανέφελη, γεγονός που σπεύδουν να αναγνωρίσουν ο Λίφτον και άλλοι αναλυτές. Το συγκεκριμένο ορυκτό, πέρα από τις τεράστιες ποσότητες πολύτιμων σπάνιων γαιών, συνήθως εμπεριέχει ραδιενεργό θόριο και, ορισμένες φορές, ουράνιο. Κατά συνέπεια, ο χειρισμός, η αποθήκευση και η επεξεργασία του υπόκεινται σε αυστηρότατο κρατικό έλεγχο.
Περισσότερα: naftemporiki
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου