Για χρόνια θεωρούσαμε ότι όσο περισσότερο φουσκωμένα είναι τα λάστιχα, τόσο πιο γρήγορα κινείται το ποδήλατο. Η σύγχρονη τεχνολογία όμως αλλάζει τα δεδομένα.
Υπάρχει μια σχεδόν απαράβατη συνήθεια πριν από κάθε ποδηλατική διαδρομή, ο έλεγχος της πίεσης στα ελαστικά. Κάποιος θα πλησιάσει, θα πιέσει το λάστιχο με δύο δάχτυλα και συνήθως θα αποφανθεί ότι «θέλει αέρα». Για χρόνια επικρατούσε η αντίληψη ότι όσο πιο σκληρό είναι το ελαστικό, τόσο πιο γρήγορα κυλά το ποδήλατο. Όταν χρησιμοποιούνταν λεπτότερα ελαστικά, ήταν συνηθισμένο να τα φουσκώνουν μέχρι να είναι σχεδόν άκαμπτα.
Όμως η ποδηλασία έχει εξελιχθεί, οι φαρδύτερες ζάντες, τα ελαστικά 28 και 30 χιλιοστών και η τεχνολογία tubeless έχουν αλλάξει σημαντικά τα δεδομένα. Οι σύγχρονες οδηγίες πίεσης δείχνουν ότι η υπερβολικά υψηλή πίεση δεν σημαίνει απαραίτητα μεγαλύτερη ταχύτητα. Σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να έχει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα.
Γιατί η χαμηλότερη πίεση μπορεί να είναι καλύτερη
Η εξήγηση βρίσκεται στη φυσική, σε μια απόλυτα λεία επιφάνεια, ένα πολύ σκληρό ελαστικό μπορεί να φαίνεται ιδανικό. Ο πραγματικός δρόμος όμως έχει ρωγμές, μπαλώματα, χαλίκια και ανωμαλίες. Όταν το ελαστικό είναι υπερβολικά φουσκωμένο, αναπηδά πάνω στις ανωμαλίες του δρόμου. Κάθε μικρή αναπήδηση σημαίνει απώλεια ενέργειας. Με χαμηλότερη πίεση, το ελαστικό παραμορφώνεται περισσότερο και προσαρμόζεται στις ανωμαλίες του οδοστρώματος. Έτσι, το ποδήλατο παραμένει πιο σταθερό, μειώνεται η κόπωση και βελτιώνεται η πρόσφυση. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι πρέπει να αφαιρέσουμε όσο περισσότερο αέρα γίνεται.
Περισσότερα: gazzetta.gr
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου